Nie, nie zawieszam Czterech Pór Roku. Po prostu dokończyłem wiersz, który zacząłem pisać na końcu lutego. Jest to dosyć krótki dziesięciozgłoskowiec z rymem krzyżowym (jak większość moich wierszy). Oczywiście jest nieco subiektywny, mówi zaś o tematyce, która jest znana przez wielu. Zresztą dość gadania uwag, które nikogo nie obchodzą. Zapraszam do lektury .
Pióro
Niejedna Śmierć na tym łez padole,
Najpierw do ziemi ciało odchodzi,
Choć wciąż trwasz na pamięci cokole,
To myśl ludzka tak często zawodzi.
„Nie wszystek umrę” – tak rzekł Horacy.
Czy to samo powiedzieć możecie?
O, wy lękliwi, w Śmierci rodacy,
Wśród morza słów dobrych nie znajdziecie.
Nad Śmiercią nie osiągnie zwycięstwa
?adna z tak wielu istot śmiertelnych,
Lecz chcąc pokazać kwiat swego męstwa,
Wielu dla Śmierci będzie bezczelnych.
Jedno pragnienie: zemsty dokonać,
Wryć się w ludzkiej pamięci kamienie,
Z satysfakcją czynu tego skonać,
Pamięć skazać na wolne niszczenie.
Czyś jest żebrakiem w ubogiej chacie,
Czy jako władca żyjesz szczęśliwy,
To choćby wzdychano po twej stracie,
Los cię dosięgnie, ów los zdradliwy.
Jakaż nadzieja? Jak zemsty szukać?
Przecież ty nie chcesz wraz z ciałem zginąć,
Ani pamięci po sobie zbrukać,
Pogrążony w niesławie odpłynąć.
Dłoń twoja utrwali cię jedynie,
Pamięć zapisawszy atramentem.
Jeśli nie uczyni tego – zginie.
Ach, życie nasze jeno momentem.
Przelać na papier uczucia, myśli,
Sens swego życia innym przekazać,
Bo w morzu złudzeń żeśmy zawiśli,
Drogę swoją trzeba przecież wskazać.
Pióro jedynym naszym orężem
I każdy o tym pamiętać musi.
Czyś jest niewiastą, czy może mężem,
Jeśli zapomnisz – Śmierć cię zadusi.
Pamięć o twym istnieniu odejdzie,
Identyczny los spotka miliony.
?ałobnikom ból po stracie przejdzie,
Choć może czasem wróci wzmożony.
Lecz pióro nie jest do uśmiercania,
Do utrwalania ono powstało.
A wbrew większości ludzi mniemania,
Niejedną ranę Śmierci zadało.
Bo z atramentu powstaje Mściciel,
Spisany odcisk życia w historii.
Zemsty największy jest to żywiciel,
Aby stąd odejść w zwycięstwa glorii.
_________________ "Pro Fide, Rege et Lege" - "Za Wiarę, Króla i Prawo" "Sic transit gloria mundi." - "Tak przemija chwała świata."
Jak znam ludzi, takoż ja twierdzę, że jeśliś prawdziwym poetą jest, bardzo cierpieć musisz. Zaś jeśli inaczej jest, nie musisz oświecać mnie - pozory, obłuda trzymają się Cię.
Wiersz swoją drogą bardzo mi się spodobał. Jak pisali inni, jest on "głęboki". Nawet bardzo. Piszesz na temat... dosyć powszechny. Popularny rzekłbym. Rzecz jasna, nie jest "prosty". Ubrany w ładne słówka, daje bardzo ładny efekt. Mam świadomość, jak wiele pracy trzeba w taki wiersz włożyć. Pilnować ciągle tych dziesięciu sylab i rymu "ABAB". Ja osobiście nie lubię tak kurczowo trzymać się kanonu. Ostatecznie moja subiektywna ocena tego wiersza (w "skali forum") wynosi: 8/10.
PS: Pamiętaj, to subiektywizm. Piszesz TAKˇ poezję; na pewno wiesz co to znaczy.
_________________ http://myplay.com/video-player/michael-jackson
Każdy fan (oraz nie fan) Króla, bezpretensjonalnie musi wejść na tę stronę.
_________________
"Nazywam się Emiel Regis Rohellec Terzieff-Godefroy. Żyję na tym świecie czterysta dwadzieścia osiem lat według waszego rachunku, sześćset czterdzieści dwa lata według rachuby elfów. Jestem potomkiem rozbitków, nieszczęsnych istot uwięzionych wśród was po kataklizmie, który wy nazywacie Koniunkcją Sfer. Uchodzę, delikatnie mówiąc, za potwora. Za krwiożercze monstrum. "
Chrzest Ognia
_________________
Ostatnio zmieniony przez Regis_Osso 20-05-09, 21:49, w całości zmieniany 1 raz
Świetny wiersz! Naprawdę. Gdyby ktoś przypisał twój wiersz jakiemuś znanemu, wybitnemu poecie, i tam by się na niego natknął, nie zdziwił bym się ani trochę. To jest prawdziwe arcydzieło, stary... Masz talent. I nie zmarnuj go
Cóż mogę wystawić? 10/10
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach